Ιδεολογία υπερανθρώπων - κουλτούρα υπανθρώπων

Ιδεολογία υπερανθρώπων - κουλτούρα υπανθρώπων

του Νικόλα Δημητριάδη

από το αφιέρωμα στη Χρυσή Αυγή του περιοδικού Άρδην που κυκλοφορεί

Το άρθρο αυτό δεν επιχειρεί μία συνολική εξέταση του φαινομένου Χρυσή Αυγή –οι πολιτικές διαστάσεις του οποίου αναλύονται σε άλλα άρθρα του παρόντος αφιερώματος– αλλά επικεντρώνεται σε βασικά στοιχεία της ιδεολογίας και της κουλτούρας του σκληρού πυρήνα της οργάνωσης, των ανθρώπων, δηλαδή, τους οποίους εξουσιοδότησαν 400.000 Έλληνες να «ξεβρομίσουν τον τόπο». To πρώτο πράγμα που κάνει εντύπωση σε μία περιήγηση στις ιστοσελίδες και τα περιοδικά που πρόσκεινται στον ιδεολογικό χώρο της Χρυσής Αυγής είναι η ανύπαρκτη σχέση τους με… οτιδήποτε ελληνικό. Οι αυτόκλητοι σωτήρες της Ελλάδας γνωρίζουν τη χώρα τους και τον πολιτισμό της σχεδόν αποκλειστικά μέσα από το Χόλιγουντ, τη δυτική καταναλωτική υποκουλτούρα και τη… Λένι Ρίφενσταλ.

Φαστ Πατατατράκ!

Βουκολικόν δράμα εις πράξεις τέσσερις
Τα σχέδια της κυβερνήσεως για την περήφανη αγροτιά και το ζωντάνεμα της υπαίθρου

1. Εξυγίανση

Ευτυχώς πατώσαμε σύντροφοι

Σύμφωνα με τα ρεπορτάζ του Μέγκα και του Σκάι, ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα του καλοκαιριού ήταν και οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Λονδίνου. Δυστυχώς η συγκομιδή της ελληνικής ολυμπιακής ομάδας ήταν φτωχή – μόλις δύο μετάλλια. Στημένο το παιχνίδι από τις πολυεθνικές, βέβαια, θα απαντήσει κάποιος, όπως και το έτερο σημαντικό γεγονός της χρονιάς (σύμφωνα με έρευνα της Ε.Ρ.Τ.), η Γιουροβίζιον, όπου τα γνωστά κέντρα, πιστά στα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σκανδιναβίας, μας στερούν συνεχείς εθνικούς θριάμβους. Κι όμως, υπήρξαν φορές που τα κέντρα αυτά μας δέχτηκαν κι εμάς στο τραπέζι, δίνοντάς μας κάνα κοκαλάκι, ένα μετάλλιο, μια διάκριση, έναν καλό λόγο. Έτσι στηρίχθηκε ο τρίτος ελληνικός πολιτισμός του σημιτικού θαύματος. Όταν υπάρχει κρίση, όμως, ο πολιτισμός και ο αθλητισμός είναι πάντα τα πρώτα θύματα… Πάντα έτσι γίνεται. Πρώτα θα φαλίρει ο Κωστόπουλος και θα εξευτελιστεί ο Κεντέρης και μετά θα μπει φυλακή ο Άκης.

Kαλό καλοκαίρι και καλό χειμώνα και καλά μυαλά.

Καθότι καλοκαίρι και το μπλογκ μας είναι σε άδεια, αναδημοσιεύουμε ένα κειμενάκι που μας τράβηξε την προσοχή, καθώς και τις ευχές μας για καλές διακοπές σε όλους τους αναγνώστες.

το κείμενο το είδα στην ιστοσελίδα της Στάσης στο Χαλάνδρι

Έχουμε πόλεμο μωρό μου

Πρωινό Αυγούστου και φτάνεις νωρίτερα στη δουλειά αφού η πόλη έχει σχεδόν αδειάσει. Όχι όπως άλλοτε, αλλά τουλάχιστον οι καθημερινοί ρυθμοί έχουν κάπως χαλαρώσει. Το προηγούμενο βράδυ στα κανάλια αλλά και στο ραδιόφωνο του αυτοκινήτου μέχρι να φτάσεις, μία από τα ίδια. Σχεδιάζονται τα σκληρά (αλλά πάντα κοινωνικά δίκαια) μέτρα για την εξοικονόμηση των 11,5 δις, αναζητούνται οι συνταξιούχοι και οι ανάπηροι-μαϊμού (αφού μαζί τα φάγαμε), δηλώσεις επί δηλώσεων ευρωπαίων, ειδικών και μη, για την ευρωζώνη και την Ελλάδα, το καθημερινό δελτίο πυρκαγιών ανά τη χώρα διανθισμένο με ολίγη από μετανάστες . Ανοίγεις τον υπολογιστή και η είδηση που βλέπεις πρώτη –πρώτη στην ιστοσελίδα, που επιμένεις μαζοχιστικά να επισκέπτεσαι κάθε πρωί, σου τραβάει το ενδιαφέρον.«Αστακοπόλεμος στη Μύκονο», διαβάζεις και τα λίγα δευτερόλεπτα που κάνει η σελίδα να εμφανιστεί στην οθόνη του υπολογιστή σου, νομίζεις ότι το θέμα (καλοκαίρι γαρ) αφορά ψαράδες...
 

Πόσο αφελής είσαι;

οδός τρέλας 13

η πασίγνωστη «Οδός Τρέλας 13» του περίφημου περιοδικού «Βαβούρα», τώρα σε νέα έκδοση, επικαιροποιημένη!

εφημερίδα Ρήξη, τ.86, Ιούνιος 2012

Στο άγνωστο με βάρκα την καβάτζα;

… σ’αυτόν τον τόπο όσοι αγαπούνε
τρώνε βρώμικο ψωμί…

Σε μία παρασιτική κοινωνία, που έμαθε διαχρονικά να στηρίζει την ευμάρειά της σε «ξένα κόλλυβα» (από την αντιπαροχή και τα εμβάσματα, στα ευρωπαϊκά κονδύλια και τη μαύρη εργασία), ο πολιτικός και δη ο προεκλογικός διάλογος δεν μπορεί παρά να στρέφεται διαρκώς γύρω από την εξασφάλιση αυτού του τρόπου ζωής. Τα διάφορα κόμματα, γνωρίζοντας πως η επιβίωσή τους στηρίζεται στην ψήφο των εκτεταμένων μεσαίων στρωμάτων, αποφεύγουν την πικρή αλήθεια (ότι το πάρτυ τελείωσε) και αναζητούν δισεκατομμύρια από το πουθενά για να στηρίξουν την αναπαραγωγή του παρασιτισμού. Κανείς δεν αναλαμβάνει το πολιτικό κόστος να παραδεχθεί πως έχει τελειώσει το οικονομικό και κοινωνικό μοντέλο της Μεταπολίτευσης, αυτό που συνοψίζει χαρακτηριστικά ο αρχετυπικός νεοέλληνας: ο τηλεοπτικός «Ακάλυπτος». Είναι καιρός, όμως, να το πάρουμε επιτέλους χαμπάρι : Λεφτά ΔΕΝ υπάρχουν! Ούτε στα κρατικά ταμεία, ούτε στα πετρέλαια του Αιγαίου, ούτε στις τσέπες των εφοπλιστών, ούτε στην Εκκλησία, ούτε στους Ρώσους και τους Κινέζους, ούτε στη Βενεζουέλα, ούτε στις αεριτζίδικες επενδύσεις της πράσινης ανάπτυξης. Λεφτά θα υπάρξουν, όσα υπάρξουν, όταν θα αποκτήσουμε μια ΑΥΤΟΝΟΜΗ οικονομία σε μία ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ πατρίδα.

Ο παρασιτισμός οδηγεί στην εξάρτηση. Δεν μπορείς να πας κόντρα στη Μέρκελ όταν περιμένεις να σου στείλει τους τουρίστες της για να φας ένα πιάτο φαί. Δεν κάνεις τον νταή στην Ευρώπη όταν περιμένεις τα ευρωπαϊκά κονδύλια για να ζήσεις. Δεν φέρνεις ανάπτυξη με αρπαχτές στο χρηματιστήριο και με κρατικές προμήθειες. Δ εν φτιάχνεις οικονομία με τον μετανάστη-δούλο στο χωράφι και τον αγρότη-εισοδηματία στο καφενείο. Ούτε μπορείς να πουλάς επανάσταση, όταν στηρίζεις την ταξική σου αναπαραγωγή στα λεφτά του κράτους (στα λεφτά, δηλαδή, των άλλων, ασθενέστερων, τάξεων) και των ευρωπαϊκών προγραμμάτων.

Η κατώτερη φυλή: «ο προδομένος πασόκος»

Κλείδωσε η θέση του μεθεπόμενου πρωθυπουργού

Η ιστορία επαναλαμβάνεται είτε σαν τραγωδία, είτε σαν φάρσα.

Είτε και τα δύο μαζί...

Του μαυραγορίτη η μάνα δεν έκλαψε ποτέ

Μάθαν πως ξεπουλιόμαστε, πλακώσαν και οι μαρίδες...

Μυρίστηκαν αίμα οι διάφορες ύαινες και σκάσανε μύτη. Κοτζάμ χώρα ξεπουλιέται, σου λέει, κάτι θα περισέψει και για μας από το φαγοπότι των μεγαλοκαρχαριών... Δίπλα στον Νέστορα του Νεοφιλελευθερισμού, Στέφανο Μάνο, συνωστίζονται διάφοροι απίθανοι επιχειρηματίες και ψιλικατζήδες. «Δεν μπορεί, κάποιο κοκκαλάκι θα μας αφήσει η Μέρκελ!»

Έτσι είναι ο σωστός καπιταληστής. Παντός καιρού. Και με ευρώ και με δραχμές, και με χιόνια και με κρύα, μπορεί και επιβιώνει (και τη τσέπη του φουσκώνει!)

Συναγερμός στις πολυκατοικίες!

Μεγάλη κρίση στον χώρο του ρήαλ εστέητ...

Η ζήτηση μειώνεται, τα νοίκια πέφτουν και οι ιδιοκτήτες των διαμερισμάτων αναζητούν τρόπους προσέλκυσης του καταναλωτικού κοινού...

Η φούσκα των ακινήτων είναι προ των πυλών!