ξύλα πέτρες και τσαλιά καμμένα, ήτοι σκίτσα, σκέψεις και σχόλια του Νικόλα

29 Δεκ 2014

Eκδοθήκαμε!!!



Φέτος τα Χριστούγεννα γιορτάζουμε το εκδοτικό γεγονός της χρονιάς! Κυκλοφορεί το λεύκωμα με τις γελοιογραφίες μας: Σαξές Στόρυ - Εικονογραφημένος οδηγός της προσφάτου ιστορίας των μνημονιοπλήκτων και χαρατσοπαθούντων Ελλήνων. Σπεύσατε!


12 Νοε 2014

Ποιος θέλει να γίνει Πρόεδρος; - Hot Seat!



Η μάχη για την Προεδρία της Δημοκρατίας έχει ανάψει. 
Ποιος θα κάτσει στον θρόνο;
Το HOT SEAT εξετάζει τους υποψηφίους των κομμάτων!


13 Οκτ 2014

έρωτες και πάθη της Ανατολής...

εφημερίδα Ρήξη, φ. 108, Οκτώβριος 2014

18 Σεπ 2014

ο διπλωματικός ογκόλιθος




δεν επέλεξε τυχαία το όνομα Βενιζέλος...

21 Ιουλ 2014

επετειακά κι επίκαιρα


αφίσα αλληλεγγύης της Ένωσης Παλαιστινίων Φοιτητών Ελλάδας μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, 20 Ιουλίου του 1974.

κι ένα quiz:
Η αφίσα αυτή είναι:
α) εθνικιστική
β) διεθνιστική
γ) δεν ξέρω - μπερδεύτηκα

14 Ιουλ 2014

η μικρή πλην τίμια ΔΕΗ


Είμαστε λέει η μόνη χώρα στην Ευρώπη που είναι η εταιρεία ηλεκτρισμού δημόσια.
Επίσης, λέει, είμαστε η χώρα της Ευρώπης με τη χαμηλότερη τιμή ρεύματος.
Αν δεν είναι αυτό έγκλημα, τι είναι;;;


 εφημερίδα Ρήξη, φ. 106, Ιούλιος 2014


13 Ιουν 2014

αφήνω αυτό εδώ


σκίτσο του Κουβανού Boligan

9 Ιουν 2014

Κάθε παραλία και μια κόπα-καμπάνα

Έρχεται η ανάπτυξη!
Τέρμα πια στις παραλίες-ξέφραγα αμπέλια!
Κάθε παραλία και μια κόπα-καμπάνα!
Με εντολή Σαμαρά βεβαίως βεβαίως...


εφημερίδα Ρήξη, φ. 105, Ιούνιος 2014

1 Ιουν 2014

Tο λάιφ στάιλ της μοντέρνας ξενιτιάς

του Νικόλα Δημητριάδη
 περιοδικό Άρδην, τ. 96, Μάρτιος – Μάιος 2014

Έτσι που τη ζωή σου ρήµαξες 
εδώ στην κώχη τούτη την µικρή, 
 σ’ όλην την γη την χάλασες. 
 Κ. Π. Καβάφης, H Πόλις, 1910 


Aν θέλαμε να αναζητήσουμε την κύρια ψυχολογική παθογένεια που γεννάει η σύγχρονη κοινωνία, αυτή θα ήταν η γενικευμένη ανασφάλεια, που εντοπίζεται σε πολλούς τομείς της καθημερινής ζωής και εκδηλώνεται με ποικίλα συμπτώματα. Κυριαρχεί ο φόβος, η αβεβαιότητα, ο μηδενισμός, η έλλειψη οιουδήποτε οράματος. Δεν πρόκειται για ένα παροδικό φαινόμενο ή μια «κατασκευασμένη» φαντασίωση, αλλά για ένα δομικό χαρακτηριστικό της εποχής μας, που διαρκώς διογκώνεται, καθώς εξαλείφονται οι προϋποθέσεις και οι σταθερές της συλλογικής ζωής, που διατηρούσαν επί δεκαετίες την κοινωνική συνοχή.