Μπήκαμε στον χορό, να μάθουμε και να χορεύουμε

Είναι ίδιον του καφενείου, να φιλοξενεί τις πιο ρηξικέλευθες και προχωρημένες προτάσεις για το μέλλον της χώρας (ενίοτε και του κόσμου ολόκληρου). Οικονομία, πολιτική, γεωπολιτική: τα πάντα αναλύονται, βρίσκονται λύσεις στο πι και φι, με το πάτημα ενός κουμπιού μπορούν να έρθουν τα πάνω κάτω. Ξέρουμε, βέβαια, πως οι κουβέντες αυτές δεν έχουν και πολλή σημασία, καθώς δεν είναι παρά εύκολα ευχολόγια. Το «πώς» θα γίνει το ένα και το άλλο δεν εξετάζεται ποτέ. Γιατί αυτό το «πώς» δεν είναι αρμοδιότητα του καφενείου, αλλά της πολιτικής.

Πρώτη Φορά ΦΠΑ!

Με την ευκαιρία του κυβερνητικού προγράμματος «Πρώτη φορά Αριστερά»,
σας παρουσιάζουμε τη δημιουργική και ασαφή οικονομική πολιτική του νέου Φ.Π.Α.
«Πρώτη φορά ΦΠΑ», λοιπόν, για μια σειρά από υπηρεσίες και προϊόντα!

ο Δον Σάντσο Βουλτσίδης στο Χαλάνδρι

Αυτή την Κυριακή, 15 Μαρτίου, το Θρακικό Θέατρο Σκιών του μέγιστου Δον Σάντσο Βουλτσίδη και της Γεωργίας Γιαννοπούλου έρχεται στο Χαλάνδρι για δύο σπέσιαλ παραστάσεις! Στη μία και μισή το μεσημέρι, στην παραδοσιακή ταβέρνα «Το κουτούκι» θα απολαύσουμε την παράσταση

«Ο Καραγκιόζης στο New York Athens by night». Θα ακολουθήσει ρεμπέτικο γλέντι με το μπουζούκι του αξεπέρστου Φώντα! Νωρίτερα, ο Βουλτίδης θα παρουσιάσει την παράσταση «ο Τρομάρας», διασκευή απ' το ομόνυμο έργο του Γ. Βιζυηνού, στο 4ο δημοτικό σχολείο, στο Κάτω Χαλάνδρι, όπου θα γίνει και η 20ή διανομή χωρίς μεσάζοντες του «Μαζί να τα φάμε»! Σπεύσατε! 

 

Telemarketing news: Το έξυπνο μνημόνιο!

Μετά την έξυπνη σίτα και το έξυπνο λάστιχο, σας παρουσιάζουμε το... Έξυπνο Μνημόνιο! Αλλάζει μορφή, εμφάνιση και... όνομα!

εφημερίδα Ρήξη, φύλλο 112, Μάρτιος 2015

Η επέλαση της Ελαφράς Τσιπριαρχίας

Κανείς δεν μπορεί να είναι ενθουσιασμένος από την κατάληξη των διαπραγματεύσεων. Άλλωστε η χρονική συγκυρία στην οποία έλαβαν χώρα δεν ήταν και η καλύτερη δυνατή. Η πολιτική της «ένοπλης επαιτείας» απέτυχε να φέρει τα αναμενόμενα, κι έτσι η «επέλαση της Ελαφράς Τσιπριαρχίας» σταμάτησε μπροστά στα κανόνια της γερμανικής Ευρώπης. Η ανοχή της κοινωνίας, βέβαια, είναι μεγάλη – κανένας δεν περιμένει θαύματα, ούτε πίστεψε ότι το έργο της κυβέρνησης είναι εύκολο. Οι εντυπωσιασμοί των πρώτων εβδομάδων της νέας κυβέρνησης δεν φέρανε, ίσως, πίστωση χρόνου από τους δανειστές, αν και φέρανε πίστωση χρόνου από τους... ψηφοφόρους.
Παράπλευρη απώλεια, βέβαια, των εξελίξεων αυτών είναι η οριστική ενταφίαση του διπόλου Μνημόνιο-Αντιμνημόνιο, με τον χειρότερο μάλιστα τρόπο: την αφομοίωση και των δύο μπροστά στην σκληρή πραγματικότητα (και το παγωμένο βλέμμα του Σόιμπλε...).

Η διαπραγμάτευσις συνεχίζεται αμείωτος

Φεστιβάλ Θεάτρου Σκιών στο Χαλάνδρι

Εεεεεεε ρε γλέντια!!!

Τι πιο ταιριαστό, με όλες τις πολιτικές εξελίξεις που τρέχουνε, από ένα Φεστιβάλ Θεάτρου Σκιών!

Μικροί-μεγάλοι σπεύσατε εις τας παραστάσεις του λαοφιλεστάτου καμπουρομακρυχέρη!

Από τη 1 ως τις 15 Μαρτίου στο Χαλάνδρι.

Η Τρόικα και η Περεστρόικα!

ΦΑΣΙΣΜΟΣ! ΠΡΟΔΟΣΙΑ! ΑΙΣΧΟΣ! ΑΙΣΧΟΣ!

Έκτακτη είδηση:

Έξαλλος εμφανίστηκε εχτές στην καθημερινή του εκπομπή στο κανάλι 67 ο πρόεδρος του Πασόκ Ευάγγελος Βενιζέλος, καταγγέλοντας τη μούργα και τα καθιζήματα που ευθύνονται για την εκλογική του αποτυχία.

Κάποια ζώα δεν τον πιστεύανε...

Μπροστά στις κάλτσες

Αντί προεκλογικού σχολίου, αναδημοσιεύουμε το τελευταίο άρθρο του Γιώργου Καραμπελιά

Εκπνέει με πάταγο ο πασοκικός εαυτός μας 

Εσύ άραγε που ήσουν χθες; 

Προπαντός εσύ που γνώριζες ή ψυχανεμιζόσουν το τι πρόκειται να έλθει, γιατί συνέπραξες; 

Από δειλία, φόβο, συμφέρον;

«Πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι», λέει η παροιμία. Έτσι φαίνεται να συμβαίνει με τη μεταπολίτευση και όλες τις σταθερές –υλικές κοινωνικές και νοητικές– που δημιούργησε και εξέθρεψε.
Όντως, μετά το 2010, πιστέψαμε ότι η ταχύτατη κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ θα ακολουθούνταν σύντομα και από εκείνη της Νέας Δημοκρατίας και της εθνομηδενιστικής αριστεράς και έτσι θα άνοιγε ο δρόμος για μια νέα πολιτική περίοδο στη χώρα. Αυτή ήταν η αίσθηση που κυριαρχούσε στις πλατείες των αγανακτισμένων, ιδιαίτερα από το 2011 και μετά.
Όμως, όπως αποδείχθηκε στη συνέχεια, μάλλον είχαμε λάβει τις επιθυμίες μας για πραγματικότητα, προσδοκώντας μια σχετικά γρήγορη και ευτυχή κατάληξη της κρίσης που άνοιξε το 2009. Δυστυχώς, όλες οι αμαρτίες που είχε επισωρεύσει η μεταπολίτευση ήταν τόσο μεγάλες και πήγαιναν τόσο βαθειά στην ελληνική κοινωνία, αλλοιώνοντας όχι μόνο τις άρχουσες ελίτ αλλά και το ίδιο το λαϊκό σώμα, ώστε μια σύντομη ευθανασία απεδείχθη ευσεβής πόθος. Ακριβώς γιατί φοβόμαστε τα χειρότερα, βιαζόμαστε να θάψουμε ένα παρελθόν που δυστυχώς παραμένει παρόν.