και η ρέκλα συνεχίζεται

Ειδοποίησης εκ της διευθύνσεως:

Το προσωπικόν του ξύλα - πέτραι βρίσκεται σε παρατεταμένη περίοδο ρέκλας, εξού και η κάπως αραιή ανάρτησις κειμένων και σκιτσογραφιών. Για ψυχολογική στήριξη (του προσωπικού) μπορείτε να περάσετε το Σάββατο το μεσημέρι από το πανέμορφο Χαλάνδρι, δι ενα κρασάκι βρε παιδί μου.

Υ.Γ. Μη νομίζετε ότι το σκίτσο της αφίσας είναι δικό μου - ούτε αυτό δεν έκανα. Είναι του εξαίρετου Κουβανού Angel Boligan

Ρήξη και Ανατροπή

«Παιδί» του Συντάγματος, το εφημεριδάκι τούτο βγαίνει από μια ομάδα ανθρώπων που συναντηθήκαμε στο Σύνταγμα και τις λαϊκές συνελεύσεις. Χωρίς εγωισμούς και αλαζονείες, γράφουμε άρθρα (τα δικά μου είναι τα καλύτερα), σχολιάζουμε και παραθέτουμε ο καθένας την άποψή του (η δικιά μου είναι η πιο σωστή).


Και επειδή το εφημεριδάκι διατίθεται δωρεάν (σε συνελεύσεις, βιβλιοπωλεία και στέκια), κάνουμε και ένα παρτάκι για την οικονομική ημών ενίσχυση. Καλοδεχούμενοι όλοι, να ΄ρθείτε να σας σερβίρω!

«Μην περιμένετε ότι πίσω από αυτό το έντυπο θα βρείτε μια συγκροτημένη πολιτική ομάδα που προσπαθεί να καταγραφεί και να καταγράψει τις αλήθειες της. Μετά από 5 μήνες στο Σύνταγμα έχουμε καταλάβει ότι οι αλήθειες είναι πολλές και διαφορετικές για τον καθένα μας. Απλά θέλουμε να αποδείξουμε ότι παρά τις όποιες διαφορετικές μας αλήθειες, μπορούμε να συνεχίσουμε να κάνουμε πράγματα όλοι μαζί. Γιατί όλοι μας έχουμε καταλάβει ότι η αλήθεια μας δεν έχει καμία αξία αν δεν σπάει τον φόβο της συμμετοχής.»

απ΄ το εντιτόριαλ του πρώτου φύλλου

Ο εσωτερικός εχθρός

Ποτέ άλλοτε η υστερία του persecuteur persecute (καταδιωκόμενος διώκτης) δεν έγινε, όπως σήμερα, ο κόσμος της κοινωνίας στην ολότητά της.

Κώστας Παπαϊωάννου

Για πολλούς, το Σύνταγμα (και γενικώς το κίνημα των πλατειών) ήταν χωρισμένο σε δύο στρατόπεδα. Για κάποιους ήταν η πάνω πλατεία και η κάτω. Άλλοι βλέπουν τα στρατόπεδα αλλιώς. Από την μία η απολίτικη μάζα του φραπέ και από την άλλοι οι πολιτικοποιημένοι και συνειδητοποιημένοι. Ή, από την ανάποδη, από την μία οι ανιδιοτελείς ακομμάτιστοι και από την άλλη τα ιδιοτελή κομματόσκυλα. Άλλοι διακρίνουν το στρατόπεδο της πολιτικής δράσης και αυτό της απλής διαμαρτυρίας. Άλλοι ξεχωρίζουν το ριζοσπαστικό ή επαναστατικό στρατόπεδο από το μεταρρυθμιστικό ή ρεφορμιστικό. Άλλοι το βλέπουν πιο απλά: Από τη μία οι αριστεροί και από την άλλη οι δεξιοί (όσο πιο στοιχειώδης είναι η σκέψη, τόσο πιο σχηματικά είναι και τα συμπεράσματά της).
Υπάρχει, όμως, και ένας άλλος διαχωρισμός, ίσως πιο κοντά στην αλήθεια. Ο διαχωρισμός ανάμεσα στην κοινωνία και τη ζούγκλα, το συλλογικό και το ατομικό, το (ενίοτε περιοριστικό και καταθλιπτικό) εμείς και το (πάντα περιοριστικό και καταθλιπτικό) εγώ. Ο διαχωρισμός ανάμεσα στην ιδεολογία που καθοδηγεί την σκέψη και την ιδεολογία που την νεκρώνει. Την πολιτική σαν ελπίδα και την πολιτική σαν αφορισμό. Την ιδεολογία που έχει στο επίκεντρο τον άνθρωπο και την κοινωνία και την ιδεολογία που έχει στο επίκεντρο την… ιδεολογία.

το Σχέδιον Φάρσαλ

Φόρος τιμής στον Ευάγγελο Βενιζέλο. Έρχονται εκλογές και πρέπει να τιμήσουμε τον Νέστορα της πολιτικής. Το PSI, είναι το μεγάλο του δημιούργημα. Το δάνειο που θα μας δανείζουν οι δανειστές και τα λεφτά θα πηγαινουν στους δανειστές που μας δανείσανε το δάνειο.

Και μερικοί το θεωρούν επιτυχία...


Πασόκ και τα μυαλά στα (κ)Άγκελα.

περιοδικό Άρδην, τ. 88, Φεβρουάριος 2012

Ως πότε παλληκάρια...

του απολαυστικού Γεωργοπάλη
απ' το μπλογκ του

Γουέλκαμ του Γκρήχενλαντ

Γουέλκαμ του Γκρήχενλαντ
Η νέα διαφήμισις του Υπουργείου Οικονομικών δια την προσέλκυσιν ξένων επενδυτών εις την χώραν.

ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΜΕ:

Σκλάβεν λυώστεν ** εργασιακή πειθαρχία

Κομπίνεν αρπάχτεν ** επιχειρηματικές ευκαιρίες

Μίζεν μασέλεν ** συνεργάσιμο δημόσιο

Μπατίρεν φουκαράντεν ** υψηλό βιοτικό επίπεδο

Μπάτεν σκύλεν αλέστεν ** επενδυτικός παράδεισος


εφημερίδα Ρήξη, φ. 83, Μάρτιος 2012

η Απασχόληση

Κάποια πράγματα μας φαίνονται δεδομένα. Με ένα «έτσι είναι, τι να κάνω;» νομίζουμε ότι ξεμπερδέψαμε.
Ας είμαστε λίγο πιο ευαίσθητοι στην καθημερινότητά μας και στις σχέσεις μας με τους άλλους. Δεν έχει σημασία αν «έτσι είναι». Μπορεί να γίνει και αλλιώς.

αναδημοσίευση από το μπλογκ «Αντισώματα»

Βάστα Μέρκελ!

«Βάστα Ρόμμελ!», λέγανε στην Κατοχή οι μαυραγορίτες, ελπίζοντας σε παράταση των επιχειρήσεων στο μέτωπο της βόρειας Αφρικής, που καθιστούσε αδύνατο τον εφοδιασμό της Ελλάδας.

H οικονομική, μεταξύ άλλων, καταστροφή που συνόδευσε την προηγούμενη έλευση των Γερμανών στην Ελλάδα είχε σαν αποτέλεσμα μια πρωτοφανή αναδιανομή του πλούτου, με νέα τζάκια και περιουσίες να εμφανίζονται, με αντίτιμο λίγα τρόφιμα. Οι σύγχρονοι μαυραγορίτες είναι πιο εκλεπτυσμένοι. Δεν κρύβουν λάδι και όσπρια σε σκοτεινά υπόγεια, αλλά παίρνουν τη θέση τους, ως «κανονικοί» επιχειρηματίες, στους δρόμους και τις πλατείες. Άλλωστε, σε μία κοινωνία πλήρως αποδιαρθρωμένη, το θράσος και η κυνικότητα περισσεύει. Έτσι, εκεί που παλαιότερα τα ενεχυροδανειστήρια ήταν τελείως περιθωριακά και στεγάζονταν σε μικρά μαγαζιά, χωμένα σε σοκάκια και πολυκατοικίες, τώρα καταλαμβάνουν τους κεντρικούς δρόμους, με μεγάλες βιτρίνες και «λαμπερές» διαφημίσεις.

Η μετάσταση του πασοκισμού

Κλινικός οδηγός αντιμετώπισης των διαφόρων περιπτώσεων μετάστασης της νόσου του Πασοκισμού (Πασοκίασις η ανωφελής)

Η ΝΟΣΟΣ

Στάδιο 1ο
Ο ιός της πασοκίασης προσβάλλει τα υγιή κύταρρα του οργανισμού

Στάδιο 2ο
Τα μολυσμένα κύτταρα τρώνε ό,τι βρουν μπροστά τους.

ο ασθενής
Δυστυχής πασοκισμένος σε προχωρημένο στάδιο της νόσου

ΜΕΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

η ψυχή του αγώνα
Πάντα πρώτος στον αγώνα, για το συφέρο του τόπου. (Πάει στο σωματείο με τη μερσεντέ για λόγους πρεστίζ).

ο πρόθυμος επιχειρηματίας
Πρόθυμος να ρισκάρει την περιουσία του για να γνωρίσει η χώρα ανάπτυξη. (προϋπόθεση, βέβαια, οι μισθοί να πάνε στα 200 ευρώ).

ο διανοούμενος που αγωνιά
Προοδευτικός αριστερονεοφιλελεύθερος, με λόγο και αιτία (συνήθως κάποια Μ.Κ.Ο). Σοβαρός, ρεαλιστής, υπεύθυνος.

της φυλακής τα σίδερα, είναι για τις μαρίδες
Το σωστό λαμόγιο-επαγγελματίας. Έφαγε, μπούκωσε, και ξαφνικά, εξαφανίστηκε από προσώπου γης. Δεν ξανακούσαμε ποτέ νέα του...

ο φίλος του λαού
Έτοιμος να θυσιάσει τα πάντα για να «κάνουμε μια νέα αρχή». (Πέρα από το κομπόδεμα στην Ελβετία, βεβαίως, βεβαίως)

μια φορά Πασόκος, πάντα Πασόκος!
Κάποιες περιπτώσεις είναι ανίατες. Ούτε θεραπεία πιάνει, ούτε μετάσταση γίνεται. Ο ιός δεν καταλαβαίνει τίποτε...


εφημερίδα Ρήξη, φ. 82, Φεβρουάριος 2012

Για την Ελλάδα τώρα!

Μία όαση υπευθυνότητας, σε εποχές τρικυμιώδεις...

Η πνευματική κίνηση στην Ελλάδα περνάει, δυστυχώς, απαρατήρητη, στον βαθμό που οι σειρήνες του λαϊκισμού στρέφουν τα φώτα της δημοσιότητας σε παντός είδους οχλαγωγίες και... «αγανακτήσεις», στερώντας από τον πνευματικό μας κόσμο την αναγνώριση που του πρέπει. Παρ’ όλα αυτά, στην πατρίδα του Πλάτωνα και του Σωκράτη, του Αριστοτέλη και του Ράμφου, υπάρχουν ακόμη φωνές που αντιστέκονται. Ένας τέτοιος φάρος στον κυρίαρχο σκοταδισμό είναι και η επιτροπή πρωτοβουλίας «Για την Ελλάδα τώρα», που διοργάνωσε την ομώνυμη εκδήλωση στον χώρο της Παλαιάς Βουλής, την Κυριακή, 22 Ιανουαρίου.

Όλη η αφρόκρεμα της σύγχρονης διανόησης ήταν εκεί. Λαμπροί καθηγητές και ανήσυχοι φιλόσοφοι, οξυδερκείς πολιτικοί και φερέλπιδες διανοούμενοι, μαχόμενες ιστορικοί και αγνοί αγωνιστές των Μ.Κ.Ο. (Μη Κοινωφελείς Οργανώσεις), εμβριθείς κοινωνιολόγοι και ασυμβίβαστοι δημοσιογράφοι: εν ολίγοις, φίλεργοι σκαπανείς του πνεύματος, σε ένα πραγματικό μελίσσι δημοκρατίας και φιλελευθερισμού.